بازگشت آوارگان روهینگیایی به میانمار؛ وعده ای پرچالش و دور از واقعیت

29 بهمن 9:10
دولت میانمار برغم توافق با بنگلادش برای بازگشت آوارگان روهینگیایی تاکنون اقدام خاصی به منظور ایجاد شرایط مناسب برای بازگرداندن آنها انجام نداده است علاوه براین ترس از بین بردن تاریخ حضور روهینگیایی ها در خاک میانمار نیز به دلیل اقدامات خشونت بار ارتش این کشور در نابودی روستاهای آنها رو به افزایش است.

به گزارش خبرگزاری جهان اسلام، نژاد روهینگیایی که از قرن ها پیش در این کشور می زیسته و حتی در دورانی از جایگاه و منزلت بالایی همچون مشاوران پادشاه، مسئولین بنادر مهم این کشور، شهردار و پزشک برخوردار بوده اند، در سال های گذشته به ویژه از سال 2012 هدف حملات و سرکوب های گسترده و مستمری قرار گرفتند که سبب شده تاکنون بیش از یک میلیون نفر از آنها آواره شوند. 
نگاهی به ترکیب جمعیت شناختی میانمار نشان می دهد که از جمعیت حدود 55 میلیون نفری این کشور 4.3 درصد را مسلمانان تشکیل می دهند که در مجموع برابر با دو میلیون و 365 هزار نفر هستند. از نظر مذهبی نیز بودیسم با 87.9 درصد پیرو، مسیحیت 6.2 درصد، اسلام 4.3 درصد، مذاهب بومی و هندوئیسم به ترتیب با 0.8 و 0.5 درصد از جمله مذاهب موجود در میانمار محسوب می شوند. 
اگرچه بر اساس قانون اساسی این کشور حقوق همه نژادها برابر است، اما در عمل نوعی افراط گرایی که به ویژه در سال های اخیر سازماندهی شده است، موج گسترده ای از حملات توسط بوداییان و سپس نیروهای امنیتی میانمار را رقم زده است که این حملات مورد تایید دولت میانمار نیز قرار دارد. 
تنها در حملاتی که از اواسط سال گذشته میلادی رخ داد، حدود 700 هزار نفر مجبور ترک خانه و کاشانه خود شدند و آنگونه که در گزارش های مختلف آمده است بیش از یکهزار نفر نیز بر اثر این حملات جان خود را از دست دادند. 
آوارگان روهینگیایی که در سال 2012 تجربه فرار به برخی از کشورهای حوزه جنوب شرق آسیا از جمله اندونزی، تایلند و مالزی را داشتند و در این انتقال با خطرات بزرگی همچون گروگان گیری، باج خواهی و قاچاق انسان روبرو شدند، اواسط سال گذشته بنگلادش را به عنوان مامن امنی برای خود پنداشتند و به این کشور پناه بردند. 
تداوم خشونت ها در مرزهای میانمار روز به روز باعث افزایش شمار آوارگان در مرز بنگلادش شد، تا در نهایت دو کشور در ماه نوامبر2017 به توافقی دست یافتند که براساس آن قرار شد آوارگان میانماری به استان راخین بازگردانده شوند.
بر اساس این توافق که در اوایل ماه ژانویه سال جاری توسط دو کشور امضاء شد، مقرر شد که به صورت هفتگی یکهزار و 500 نفر آواره روهینگیایی که دارای مدارک شناسایی هستند به میانمار بازگردانده شوند، مدارکی که اغلب مسلمانان روهینگیایی از داشتن آن بی بهره هستند.
تحت این قبیل شرایط و نبود امنیت جانی برای روهینگیایی ها که پیش شرط اصلی بازگشت آنها به استان راخین محسوب می شود، تاکنون اقدام جدی از سوی دولت میانمار برای اینکه آوارگان میانماری بتوانند به خانه های خود بازگردند، انجام نشده است.
در برخی گزارش ها آمده است، دولت میانمار نه تنها اقدامی برای بازگشت آوارگان روهینگیایی انجام نداده است، بلکه با تداوم به آتش کشیدن روستاها و تخریب کامل آنها توسط نظامیان، نگرانی ها مبنی بر از بین بردن سابقه تاریخی حضور این گروه نژای نیز دراین کشور تقویت شده است. 
این قبیل گزارش ها با استناد به برخی عکس های هوایی که در آنها روستاهای روهینگیایی کاملا تخریب شده اند، این نگرانی را به وجود آورده که با بارش شدید باران حتی ممکن است مکان این روستاها را که محل زندگی روهینگیایی ها بوده است، نیز نتوان تشخیص داد. 
سیاست دولت میانمار در قبال روهینگیایی ها این است که حقوق شهروندی آنها را به رسمیت نمی شناسد و آنها را مهاجران بنگالی می داند که این امر نشان می دهد اراده ای برای بازگشت بیش از یک میلیون آواره روهینگیایی به استان راخین از بنگلادش وجود ندارد. 
نبود چنین اراده ای در کنار فقدان روش های موثر و کارآمد از طرف نهادهای بین المللی علیه ارتش میانمار و همین طور تداوم حمایت برخی کشورها از دولت میانمار، مسلمانان روهینگیا را در مسیری قرار داده است که مشخص کردن زمان نزدیکی برای پایان یافتن دوران آوارگی آنها عملا بعید به نظر می رسد.

ارسال نظرات

نظرات شما

نظر شما